BJS Consultancy - Historie.

Ergens zo rond 1996/1997 kwam ik via een kennis en via detacheerder Multec (tegenwoordig Brunel Engineering)terecht bij de KPN, toen nog op de Oranjelaan in Den Haag.
Ik kwam daar terecht bij een ontwikkelafdeling die zich bezighield met de "TeleChipper Oplaad-straat" en daarmee ook ongewild midden in de loopgraven van wat ik later zelf de "Chipkaart-Oorlog" ben gaan noemen.

In de late jaren tachtig van de vorige eeuw was al duidelijk geworden dat magneetstripkaarten eigenlijk zo'n beetje hadden afgedaan, vooral qua beveiliging. Magneetstripkaartlezers waren op elke hoek van de straat te koop, en er is nooit gebrek geweest aan mensen die de data op die strips konden en wilden aanpassen.

Dus het was al vrij snel duidelijk dat er een "chipkaart" zou moeten komen. Door het toevoegen van "intelligentie" op zo'n kaart zou je immers kunnen voorkomen dat er zomaar willekeurige wijzigingen op de kaart worden aangebracht, was de gedachte.
Een aantal banken (ABN, RABO)in Nederland was dus in de vroege jaren negentig al voorzichtig bezig met de ontwikkeling van zo'n systeem (wat nu is uitgegroeid tot de "Chipknip").

Maar een aantal slimme (en naar mijn mening nogal onscrupuleuze lieden in de directies van een paar andere "grote spelers" (ING, KPN)had ondertussen bedacht dat ze uit deze hele ontwikkeling wel een slaatje konden slaan. De gedachte was, om een concurrerend systeem te ontwikkelen. Mocht dat slagen en als dat ingevoerd zou worden als 'standaard' in Nederland, dan zouden die banken natuurlijk heftig voor moeten gaan betalen voor het gebruik van dat systeem. Maar dat verhaal was eigenlijk meer een rookgordijn. Want het "mooie" van het plan was, dat als het hele project mis zou lopen en de banken uiteindelijk toch voor hun eigen systeem zouden kiezen, dat er dan heftige schadeclaims gepland waren om de "ontwikkelkosten" voor het alternatieve systeem te dekken.

Schijnbaar een project wat niet kón gaan missen. Dat project is later beperkt bekend geworden onder de naam "Chipper Nederland". En inderdaad hebben de banken uiteindelijk een forse schadevregoeding betaald, toen het project uiteindelijk "mislukt" was...

Als programmeur/systeemontwerper had ik verder gelukkig niet veel te maken met die "strijd". Maar ik merkte soms wel, dat het soms leek of het management hoge ontwikkelkosten alleen maar mooi vond. Zo kwam ik terecht in een team van ongeveer 20 programmeurs en systeemontwerpers, die bezig waren een nodeloos ingewikkelde gedistibueerde applicatie te bouwen om chipkaarten op te laden. Een van mijn eerste analyses was dan ook dat het allemaal best een tandje efficiënter en goedkoper zou kunnen, (want de opgave was technisch helemaal niet zo moeilijk). En Er was ook een onnodig zwaar en duur platform (SCO UNIX)gekozen om het systeem op te bouwen. Maar al mijn commentaar op dat soort vlakken leek steevast onwelkom, bij het management.

Ik merkte ondertussen ook wel dat er nog iets groters aan de hand was: Op congressen en beurzen kwam ik regelmatig collega's van de "concurrent" tegen, en het viel me toen al steeds op, dat de echte technici steeds gewoon waardering hadden voor elkaars werk, maar dat er onder het management werkelijk sprake was van een soort vreselijke (soms zelfs persoonlijke) haat ten opzichte van de concurrentie. Dat stootte mij af.

Maar de ontwikkeling ging ondertusen gewoon door. We deden ons best en het team heeft volgens mij best een goed systeem afgeleverd: Voor zover mijn informatie strekt, hebben de servers met onze software nog ongeveer tien jaar goede diensten bewezen.

Rond 1998 ging ik al regelmatig een pilsje pakken op het Plein in Den Haag na mijn werk, waar ook het "Watering Hole" was van de "Hoge Pieten" van de KPN( die zaten toen nog bovenin Den Haag CS). Ik was al een aantal malen gepolst of ik geen belangstelling had voor een vaste aanstelling bij de KPN, Maar om diverse redenen was ik daar nooit verder op ingegaan.

Dat had te maken met de vreemde dingen in de bedrijfscultuur die ik had gezien: Zou ik dáár dan nog minstens tien jaar deel van moeten uitmaken? Dat vond ik geen aantrekkelijke gedachte.

En via die informele gesprekken met een paar van die "hoge pieten", met een pilsje erbij, kwam ik er later ook langzaamaan achter dat ze euigenlijk helemaal niet geïnteresserd waren in het technische of commerciële succes van het project. Ook dat werkte niet echt motiverend, bij mij. Maar er was kennelijk in ieder geval geen gebrek aan waardering voor mijn inzichten.

Ergens in 1999 bereikte mij via de werkvloer het gerucht, dat de KPN mogelijk uit het "Chipper" project wilde gaan stappen. Dat had kennelijk iets te maken met de gevreesde "jaar 2000 bug", maar er was toen ook al sprake van een "Euro-conversie", en de vrees zou toch zijn dat de kosten van de nodige maatregelen op die twee terreinen vreselijk uit de hand zouden kunnen gaan lopen. Als 'techneut' met een degelijke kennis van de systemen waar het over ging zag ik niet waar een dergelijke angst op gestoeld was.

Zo kwam min-of-meer vanzelf het moment dat ik iemand van de KPN onder het genot van een pilsje aanbood om de de KPN de hele ontwikkeling en 'support' van de "TeleChipper Oplaad Straat" uit handen te nemen. En dat gesprek heeft toen dus geleid tot de oprichting van mijn eigen bedrijfje: BJS Consultancy.

De eerste paar "klussen" die ik dus had met mijn bedrijfje hadden dus nog alles te maken met Chipper Nederland. Daar was geld zat (en het moest allemaal op ook, om de claims naar de banken toe te rechtvaardigen), dus dat waren goede jaren.

De veronderstelde"jaar2000 bug" heeft mijn bedrijfje niet al teveel zorgen opgeleverd. Wel werk, want alles moest natuurlijk tot-in-den-treure worden getest. De conversie van de gulden naar de Euro was wat meer echt werk. Maar ook dat viel reuze mee, qua kosten.

Al met al was het een vliegende start, voor BJS. Totdat Chipper Nederland van het toneel verdween, toen werd het ineens veel rustiger...

Terug naar de Hoofd-Pagina over BJS.